КУПЛЕТ 1:

Млечны шлях, як радасны кiлiм,

Любяць разьвiнуць нябёсы поначы,

Каб душа, iдучы ў Ерусалiм,

Не блудзiла ў цемры, Бога помнячы.

Колеры сьвiтаньня й палыну,

Колеры няспыннасьцi й нязьменнасьцi

Апранаюць мiг у даўнiну,

Важаць час празрыстымi бязьменамi.

ПРЫСЬПЕЎ:

I вядуць ня ўсе дарогi ў Рым,

У Ерусалiм iдуць нястомнiкi.

На магiльнiку, як дым сiвы,

Пазастылi камянi паломнiкi.

КУПЛЕТ 2:

Як на мулкiх зорах горад лёг,

На пагорках, дзе начуе ранiца.

Блiзка лог, дзе ўсiх зьбiрацьме Бог

Судным днём, што ўсiм апошнiм станецца.

Тут да Бога блiзка, як нiдзе,

Аж чуваць, як немiнучасьць дыхае,

З вока яснага сьляза ўпадзе –

Стане Вiфлiемам сэрца цiхае.

ПРЫСЬПЕЎ.