Гэты сусьветна вядомы сьпеў (апублікаваны ў 1876) напісаў Гарацыа Спэфард. Гэты чалавек ня меў наўпроставага дычыненьня ні да ліаратуры, ні да музыкі. Затое ён быў выбітным і запатрабаваным юрыстам нацыянальнага і міжнароднага права, як прафэсар медыцынскай юрыспрудэнцыі выкладаў у Ліндзкім унівэрсытэце, валодаў значнай нерухомасьцю, быў апекуном і мецэнатам прэсьбітэрыянскага тэалягічнага каледжа ў Нордуэсьце, а таксама быў настаўнікам нядзельнай школы. Спэфард быў цалкам пасьпяховым і пабожным чалавекам, меў жонку і чатырох дачок. Але напрацягу некалькіх гадоў Гарацыя перажыў чараду выпрабаваньняў, параўнальных з пакутамі Ёва, апісанымі ў Бібліі. Спачатку яны праз Вялікі пажар у Чыкага згубілі большую частку маёмасьці. Крыху пазьней Спэфарды вырашылі зладзіць паездку па Эўропе. Аднак якраз перад ад’ездам у Гарацыя зьявіліся неадкладныя справы (нехта хацеў набыць частку ягоных “пагарэлых” земляў) і ён, даручыўшы жонку і дачок гувэрнандцы і групе французкіх пастароў, што вярталіся дадому, выправіў сям’ю ўперад на караблі Віль дю Гаўр. Аднак іх чакала страшная трагедыя.  У Атлянтычным акіяне карабель сутыкнуўся з шатляндзкім суднам, атрымаў вялікую прабоіну і затануў праз 12 хвілінаў пасьля сутыкненьня. Большая частка пасажыраў і каманды загінула, у тым ліку і ўсе чатыры маленькія дочкі Спэфардаў, дзьве старэйшыя з якіх да канца трывалі малітве і славілі Бога. Цудам ацалелая жонка Анна тэлеграфавала мужу: “Уратавалася адна… Што мне цяпер рабіць…” Гарацыя пасьпяшаўся за жонкай. Па дарозе яму паказалі месца трагедыі, але Спэфард адчуў супакой звыш і сказаў, што няма патрэбы шукаць іх там, бо яны ў бясьпецы там, дзе і ён у свой час спадзяецца быць. Спэфарды суцешыліся ў Госпадзе. Анна ж пісала пазьней: “Як я ўдзячная, што іх маленькія жыцьці былі так рана прысвечаныя свайму Настаўніку. Цяпер Ён паклікаў іх да Сябе… Калі б я раней ня мела веры, то цяпер у мяне ёсьць важкія доказы. Нас так падтрымлівалі, так суцяшалі. Бог паслаў мір у нашыя сэрцы. Ён адказаў на нашыя малітвы. Хай будзе Яго воля.” Троху пазьней Гарацыя напісаў словы гімна It is well with my soul. Музыку да іх напісаў Філіп Пол Блісс. Пасьля ўсяго ў сям’і Спэфард нарадзіліся яшчэ дзьве дачкі. “Бог для нас — прыстанішча і моц, у бядзе ўспамога, якая заўсёды прыходзіць. Дык ня будзем баяцца, хоць бы захісталася зямля і горы рушылі ў сэрца мора, хоць бы раўлі і ўздымаліся воды ягоныя, хоць бы трэсьліся горы ад шалу яго.” Псальмы 46:2-4 Тэкст сьпева «Я заўжды ў Гасподніх руках»

Часам моцны душэўны боль нараджае моцную музыку, здольную ацаліць многія зламаныя душы. Такім стаўся сьпеў I Can Only Imagine, які называюць самым папулярным сынглам усіх часоў. У чым яго моц? У 1999 годзе гурт MercyMe рыхтаваў да выхаду першы альбом, які складаўся выключна з арыгінальных сьпеваў. Не хапала аднаго. Лідар гурта Барт Мілард якраз разважаў над гэтым апошнім сьпевам, калі знайшоў свой стары нататнік, дзе былі напісаныя словы «I Can Only Imagine» («Я магу толькі марыць»). Думкі перанесьлі яго ў 1991 год, калі ад рака памёр бацька сьпевака. Усё жыцьцё ў іх былі кепскія адносіны з-за невыноснага гвалту з боку бацькі. На выніку жонка сышла, забраўшы сына. Аднак незадоўга да сьмерці бацька Барта прымірыўся з Богам. Ён вельмі зьмяніўся і шукаў прабачэньня. Бацька і сын зноў знайшлі адзін аднога. Барт пасьля ўзгадваў, што не сустракаў больш набожнага чалавека, чым гэты былы сямейны тыран. Пасьля пахаваньня Мілард разважаў пра тое, што перажывае бацька на нябёсах, і яго пачала перасьледаваць гэтая фраза «I Can Only Imagine». Гэтыя словы не пакідалі яго на працягу некалькіх наступных гадоў, ён запісваў іх усюды, дзе было толькі можна. І вось у той самы момант як Барт пабачыў словы «I Can Only Imagine» у нататніку нарадзіўся неверагоднай моцы сьпеў, які атрымаў такую ж назву. Многія людзі, што перажылі страту блізкага чалавека, сьведчылі, як гэты сьпеў дапамог ім пераадолець скруху. Сам музыка казаў: «Многія зьдзіўляюцца, як такі сьпеў мог быць напісаны за 10 хвілін, але насамрэч ён жыў у маім сэрцы амаль дзесяць год». У 2018 годзе па гэтай гісторыі быў зьняты аднайменны фільм. Ён стаў чацьвёртым самым касавым музычным біяграфічным і шостым самым касавым хрысьціянскім фільмам за ўсе часы ў Злучаных Штатах. Глядзіце таксама: «Анёл ад Бога Габрыэль»

Гісторыя сьпеву павязана з Ірляндыяй 6-8 стагоддзяў. Аўтарства першай вэрсіі тэксту прыпісваецца пасьлядоўніку Сьвятого Калумба, кельцкаму манаху Далану-Фаргайлу, які частку жыцьця быў сьляпым. Тэкст непасрэдна зьвязаны з ірляндзкай культурай і жанрам «лорыка», ад лац. даспехі, панцыр. «Лорыкамі» называліся сьпевы, у якіх гучала маленьне аб абароне, і  таксама зьмест перагукаецца з апісаньнем Божага ваяра ў 6-м разьдзеле Пасланьня да Эфэсцаў: «Дык станьце (…) апрануўшы панцыр праведнасьці». Адна з найбольш вядомых лорык належыць Сьвятому Патрыку. У «Будзь маім зрокам» згадваецца:Будзь маім мечам і моцным шчытом, Ты мне ў змаганьні надзейны шалом! «Лорыкі» былі распаўсюджаныя сярод сярэднявечных сьпеваў заходніх манахаў. У межах жанру ў сьпеве таксама паўставалі гераічныя вобразы: Бог — Магутны Цар (aнгел. King — Кароль), які абараняе народ.Што б ні было ў жыцьці, навек Ты мой Цар. Будзь маім зрокам, магутны Ўладар! Арыгінальны верш быў знойдзены толькі праз паўтары тысячы год сярод старажытных рукапісаў у Ірляндзскай каралеўскай акадэміі і можа быць датаваны 8 стагодзьдзем. Каб дайсьці да нас, тэкст прайшоў доўгі шлях. Першапачаткова ён быў напісаны старажытнаірляндзкай мовай і назва гучала як «Rop tú mo baile». На ангельскую мову ўпершыню тэкст быў перакладзены вучонай Мэрі Бірні і апублікаваны ў 1905 годзе у часопісе Eriú, выданьні Школы вывучэньня ірляндзкай мовы. Найбольш вядомы пераклад належыць Элінору Халлу, прэзыдэнтцы Ірляндзкай літаратурнай супольнасьці, які быў апублікаваны ў 1912 годзе.

Многія ведаюць гэты сьпеў, ці хаця б чулі аднойчы. Аднак, няшмат хто ведае, якая трагічная і, разам з тым, велічная гісторыя стаіць за ім. Пакліканьне, амбіцыі і няспраўджаныя мары. Пачатак гісторыі ляжыць у далёкім 1850 годзе ў Ангельшчыне, дзе нарадзілася Луіза Стэд(Louisa M.R. Stead). Дзяўчына яшчэ падлеткам адчула моцнае жаданьне быць місіянэрам.  У 21 год яна імігравала ў Злучаныя Штаты і часова пасялілася ў Цынцынаці, штат Агаё. А падчас наведваньня летніка (Урбана, Агаё) Луіза яшчэ мацней адчула пакліканьне стаць місіянэрам у Кітаі. Аднак яе плянам перашкаджала слабое здароўе. Трагедыя, што натхніла на несьмяротны гімн. Луізе Стэд было 25, калі яна шчасьліва выйшла замуж. Яны з мужам пераехалі ў Нью Ёрк, дзе ў іх нарадзілася дачка Лілі. Аднойчы, Лілі тады было каля 4 гадоў, яны ўсёй сям’ёй выправіліся на пікнік на Брайтан Біч. Яны весела бавіліся на беразе акіяна, калі пачулі крыкі па дапамогу. Хлопчыка прылівам зацягнула ў ваду. Муж Луізы не раздумваючы кінуўся на дапамогу. Аднак адбылася страшная трагедыя. Абодва, мужчына і хлопчык, патанулі на вачах у Луізы і Лілі, якія бездапаможна назіралі за лёсам іх мужа і бацькі. Сьвет абедзьвюх проста абрынуўся…   Невымоўнае гора ахапіла маладую жанчыну, аднак яна знайшла ў сабе сілы вярнуцца да адзінага, што было нязьменным у ейным жыцьці – Ісуса Хрыста. Толькі Госпад дапамог ёй самой не патануць у моры смутку і адчаю. Маяк надзеі. Луіза Стэд малілася і плакала. Падчас такіх чуваньняў і нарадзіліся радкі прысьпеву легендарнага гімна: Tis so sweet to trust in Jesus, Just to take Him at His word; Just to rest upon His promise, And to know, ‘Thus saith the Lord. Давяраю я Ісусу!  Верны Госпад Ён заўжды. О, Ісусе, Ты мой Збаўца!  Па Тваіх шляхах вядзі. Гэтымі словамі Луіза вызнала сваю поўную залежнасьць і ўпакоранасьць перад Божай воляй і Ягонымі абяцаньнямі, што праводзілі яе праз усе выпрабаваньні. Гімн стаў маяком надзеі для маці і дачкі, дзякуючы якому яны змаглі пераадолець сваё гора. Песьня трыюмфу. Тэкст паклаў на музыку Уільям Дж. Кірпатрык, аўтар мэтадысцкіх эвангельскіх гімнаў, які выдаў больш за шэсцьдзясят гімнаў. А ў 1882 годзе гімн «Tis So Sweet to Trust in Jesus» быў апублікаваны ў зборніку “Песьні трыюмфу”. Яго ўплывовасьць відавочная ўжо праз тое, што гэты сьпеў і сёньня сьпяваюць у розных краінах на розных мовах. Сьпеў «Tis So Sweet to Trust in Jesus» ёсьць для нас сьведчаньнем непахіснай веры падчас нягодаў і служыць напамінам пра тое, што мы ніколі не застаемся самотныя, калі давяраем нашаму любячаму Збаўцу. Калі сёньня будзеце сьпяваць ці слухаць гэты цудоўны гімн, няхай вас агорне сіла і суцяшэньне ад Госпада, які моцна вас любіць і пранясе вас праз любую жыцьцёвую буру. На нашым сайце вы знойдзеце гэты сьпеў у перакладзе на беларускую мову «Добра верыць Ісусу» Глядзіце таксама: «Божа, бліжэй да Цябе»